آه های بلند

ناامیدی که از فردا غروب شروع میشه

دیگه انگیزه ای نمی مونه هدفی راهی امیدی

گم میشیم تو دنیا بیپناه میشیم عریب تر میشیم

یا رب دیگه امسدی نمی مونه از فردا غروب

صلی الله علیک یا مولانا الغریب و یا سیدنا المظلوم

از عمرما کم شه خرج روضه تون بشه ایشالله

ما که کسی نداریم نداشتیم نخواهیم داشت به جز امید بهتون

امید به اینکه قد یه بال مگسیش قبول تون شده باشه قبول مادرتون

شب عاشورای دوازده سالگی