هفتم

هفت سالی که به ناامیدی و امید به این شب گذشت

او مگر کیست؟ مسیحای مسیحانفسان

رحمی به من که گریانم

با کریمان کارها دشوار نیس

ای کاش نگامون کنن امسال صدامون برسه زندمون کنه

آخه در محضر کریم به تمنا چه حاجت است

دل مرده ایم و امیدمون به شماس یابن فاطمه

ما غریبه ایم اینجا هیچی هم نداریم هیچی هم بلد نیستیم

ده خرداد پانزدهم رمضان